yamashita_ple's blog th-TH http://yamashita_ple.storythai.com http://just another blog of yamashita_ple <![CDATA[What happen!?]]> http://yamashita_ple.storythai.com/200710/what-happen ★ U p ★

อัพครั้งล่าสุด 02/09/50   -*-

นับแล้วก็ 36 วัน   เห้อออ  คิเกียดสุดๆเรยกุ  







★ เ รื่ อ ง น่ า ห งุ ด ห งิ ด ★

คือวันนี้กุนัดกะแฟนว่า  จะลองนั่งรถเมล์ไปบางนากัล

ก็นัดกันหน้าแฟชั่นตอน 6 โมงเช้า

แต่ว่า...................


 :: เวลา 6.10 น.  L O V E  โทรเข้า ::

T^T  คือกุเพิ่งตื่นคับ  โมโหตัวเองแบบสุดๆอ้ะ

ก้รีบอาบน้ามแต่งตัวอย่างเร็ว  ออกจากบ้านก้ปามาน 7 โมง

แล้วคือกุลืมเอกสารที่พ่อหั้ยปัยเก็บเงินลูกค้า ที่ รพ. นพรัตน์

ทัมงัยหล่ะคับ   นั่งรถออกมาตรงถนนปัญญาแล้ว

ก็เลยลงรถ  แล้วโทรบอกแม่  หั้ยแม่ขี่มอไซมาหั้ย

"ฮาโหล  แม่  นู๋ลืมเอกสารที่วางไว้อยู่บนโต๊ะ  เอามาหั้ยนู๋หน่อย

รออยู่ตรงหน้าซาฟารีนะ   ตรงโค้งแรกอ้ะ  รีบๆนะ"

...................

.............

.......

20 นาที ผ่านปัย.....

กุเริ่มเดินย้อนปัยทางซาฟารีแระ

แล้วแม่ใช้เบอร์บ้านโทรมา

กุโมโหแบบสุดๆ อ้ะ 

คือแม่ขี่รถมามั่ยถึงตรงที่กุยืนรอ  ก้หากุมั่ยเจอ

ก้ขี่รถกลับปัยบ้าน  เพื่อโทรหากุ

อ๊ากกกกกกกกก!!!!

กุอยากจากรี๊ดดังๆ  แล้วแบบว่าโมโหจนร้องไห้อ้ะ  -*-

ก้มีคนรอกุอยุ่หนิ  T^T  โทดเน้อออ  หั้ยรอ ตั้ง 2 ชม.

สรุปว่าปัยถึงหน้าแฟชั่นตอน 8 โมง  เหอๆ

มั่ยต้องปงต้องปัยมันแระบางนา  ก้นั่งอึนกันอยุ่ว่าจาปัยไหนกันดี

ก้เรยปัยฟังผลสอบที่ รร. แทน

ระหว่างเดินเข้าซอย  คนอื่นใน รร ก้เดินออกมา

มีแต่คนใส่ชุดพละ  แระคือพวกกุแต่งตัวแบบว่ามั่ยน่าเข้า รร. อ้ะ 

เดินเข้าปัยครึ่งซอย  เรยเปี่ยนจัยมั่ยเข้าแระ  หั้ยเพื่อนดูหั้ยแระกานน

แระก้ปัยเก็บตังลูกค้าหั้ยพ่อ  ที่ รพ. นพรัตน์

เจ๊ที่จ่ายเช็คหั้ยกุแม่งโคตมั่นจัยมาจากไหนก้ม่ะรุ

บอกว่าทอสับบ้านกุ  โทรติดยากมั่กมาก   แสดดดด

เมิงโทรผิดเบอร์ป้ะคับ  กุกะจะโทรหั้ยดูต่อหน้าแระแม่งงง!!

แต่โทรสับกุตังหมด   เหอะ!!!








★ เ ที่ ย ว ร อ บ โ ล ก ★

สนุกดีอ้ะ  เน๊อะ!!!    X-D






★ ผ ล ส อ บ ★

T ^ T    อิจฉาคนปิดเทอมขั้นรุนแรง

ปิดเทอมทั้งทีกุมีสอบทั้งเดือน!!!

งืออออออออออออ

แล้วผลสอบเทอมนี้  ลดลงแบบน่าจัยหาย

แต่ 3.79 เอง  TT^TT

แล้วบัญชีบริษัท  กุไปเรียนทุกวัน ด้าย 3.5

แต่เจ๊อ้อม  แกดร็อปปัยซะครึ่งเทอม  กลางภาคก้มั่ยได้สอบ

แล้วเปนเหี้ยรัย  ด้าย 4  แม่งงงงงงง

กุโวยจิงอ้ะ   เหี้ยยยยย!!!!

แต่เด๋วหาเพื่อนก่อน   แสดดดดดด









★ ส อ บ ★

E d i t * - 09/10/50  19.45 น.

วันนี้ปัยสอบ AC101 ที่ราม 2 มา

นั่งรถจนเมื่อยตูดอ้ะกุ  -*-

ข้อสอบก็ ok อ่ะ  จะว่าง่ายก้ง่าย  ยากก้ยาก

กระดาษทำการก้ได้กำไรมั่ยเท่ากัน  เห้อออ

เพ๊าะสอบครั้งแรกเรยม่ะรุจะเตรียมรัยปัยมั้ง

แล้วกุลืมเอาใบเสร็จลงทะเบียนปัย   T^T

เรยจะต้องปัยขอใหม่  ตอนเค้าเริ่มเข้าห้องสอบแล้ว

คือกุต้องรีบวิ่งลงจากชั้น 5 เพื่อปัย ชั้น 1 ของอีกตึกหนึ่ง

รีบวิ่งแบบสุดๆ อ้ะ  พอขอใบเสร็จใบใหม่ได้แระ  ก้ต้องวิ่งขึ้นชั้น 5

ของตึกสอบ  และกุกะจาขึ้นลิฟท์  ลิฟท์แม่งดันขึ้นปัยก่อน

กุเรยตัดสินจัยวิ่งขึ้นบันไดปัยชั้น 5  โอ๊ยยยยยยย  กุแทบขาดจัยอ้ะ

เหนื่อยก้เหนื่อย  ขากุก้รุสึกเหมือนจะเปนตะคริว   แม่งมั่ยเคยวิ่งเหนื่อย

ขนาดนี้มาก่อนเรยยยย   เหมือนจาเริ่มรุอายุตัวเองซะแระ  เห้ออออ -*- 

โอ้ววว ราม 2  กุว่ากันดานเล็กน้อย  หรือป่าว  หว่า??

แบบว่าพัดลม!!  แล้วคือกุวิ่งขึ้นมาเหนื่อย  ตรงที่กุนั่งพัดลมก้ม่ะถึงงง

เปงอารัยที่โคตร้อน  กุนั่งเหงื่อไหลไคลย้อย

หยดใส่ทั้งข้อสอบทั้งกระโปรง -*- เกือบ ชม. กว่าร่างกายจะปรับสภาพด้ายย -*-









★  รักพ่อ   รักแม่   รักยูจัง  รักเน่า ★

★  รักอากานิชิ   รักคาเมนาชิ  รักคัตตุน  รักยามะชิตะ  รักนิชิกิโด  ★

★  รักเน่าที่สุด  = 3=  ★

★  คิเถิงงงงเน่าสุดๆ  = 3=  ★

★  ร๊ากกกกกัลมา 2 เดือนก่าแระน้า = 3=  ★

★  ทำไงดี  อยากเจอกัลทุกวันเรยอ้ะ  ★

★  เครียดกะเกรดที่ลดลง    = 3=  ★

★  กุจาโวยยยยยยย   เหี้ยยยยยยยย!!!!  แม่งงงงง  แสรดดดดดด  ★
]]> Mon, 08 Oct 2007 20:50:45 +0700 /what-happen <![CDATA[H a p p y *]]> http://yamashita_ple.storythai.com/200709/h-a-p-p-y-1 ★ U p ★

ดองมาครบเดือนแล้ว เย้ๆ -*-

เน่าสุดๆ อ้ะ

ตอนแรกก้ว่าจามาอัพแระ

แต่มันดั๊น เออเร่อ

ละกุก้ลืมก็อบไว้

จบเรยยย ยย คิเกียดพิมหมั่ย -0-







★My Heart★

กุเป้นอารัยก้ม่ะรุ

แบบว่าจู่ๆ หัวจัยก้เต้นแรง+เร็ว

ทั้งที่กุก้มั่ยได้มีเรื่อง

ตกจัยหรือตื่นเต้นอารัย

บางทีก้จุกที่หน้าอก

ก้รุสึกมาตั้งนานแระ

แต่ก้ม่ะได้คิดอารัย

แต่พักหลังมันชักบ่อย

เรยเล่าหั้ยเน่าฟัง เน่าก้บอกปัยหั้ยหมอเช็ค

หมอบอกว่าเปนโรคหัวจัย......

















........ ข า ด เ น่ า มั่ ย ด้ า ย ย ย.......











ฮิ้วววววววว~~ 5 5 5 5 5

อันหลังนี้อำหั้ยหายเครียดดด เห้อออ ออ

จาตายมั้ยเนี้ยช้านนนน!







★ D a t e ★

เห้อออ ออ คิเถิงเน่าแบบว่า โคตๆ อ้ะ

ขนาดเจอกันทุกวันก้ยังคิเถิงงงง

ถ้าวันไหนมั่ยเจอกัน มันรุสึกเหมือนจา...

.. . ข า ด จั ย . . .

ฮิ้ววววว~~ มาเน่าอีกแระกุ

พักนี้ปัยเที่ยวกัล แระกลับบ้านดึกบ่อยๆ

ม่ะวานก้ปัยเดินหน้ารามกัลมา

ก้มี พี่ยา ไมค์ เบส ละก้กุ

คือกุเลิกงานตอน 5 โมงก้รีบออกมาเรยค่ะ

เพ๊าะนัดกัล 5 โมง แล้วก้มานั่งรอคุณชายไมค์

อาบน้ำแระก้สระผมใหม่ เห้ออออ

พอเหนแระ มันก้มั่ยต่างกะก่อนหน้านั้นเท่าไหร่เร๊ยยยย

ก่าจาได้ขึ้นรถ ก้ 6 โมงแหละค่ะ

ความจิง มันควรจาเร็วกว่านั้น

เพ๊าะรถก้ผ่านปัยตั้งหลายคัน แต่มั่ยมีใครโบก -*-

ก่าจาปัยถึงก้เกือบๆ ทุ่ม ก้เดินๆ

กุอยากได้ของตั้งหลายอย่างแน่ะ

แต่พี่ม่

เดินเลือกเกือบ 10 ร้าน ก้ยังมั่ยได้สักเรือน

แระเวลาเดินกุกะเบสต้องหันมาดูไมค์ตลอด

เพ๊าะคุณชายแก เด๋วแวะร้านโน้นที ร้านนี้ที -*-

เสดแระก้ปัยนั่งกิงข้าวกัล

พี่ยาถามว่าอยากกิงรัย กุก้เดินๆดูอ้ะ

แต่ไมค์จากิงข้าวไข่เจียว

พี่ยาแอบกระซิบ มาหน้ารามมากินข้าวไข่เจียว -*-

แล้วก้รีบทัมเวลากลับบ้านโคตๆ

เพ๊าะรถที่เข้าบ้านกุมันหมดตอน 4 ทุ่ม

ก้ขึ้น 115 อ้ะ แม่งซิ่งโคต

หัวเถิกกกก เรยยยยย 5 5 5 5 5

มั่ยเปงรายๆ ก้นั่งอยุ่กะเน่า

ก้มั่ยรุจาสวยปัยคัยดู ชิมิ ^^

เน่าก้มาส่งขึ้นรถที่แฟชั่น

ก้ทันขึ้นรถรอบสุดท้ายพอดี

เห้อออ ออ มั่ยอยากกลับบ้านเรยอ้ะ -0-

ก้กลับถึงบ้านเกือบๆ 5 ทุ่มแน่ะ -0-

ละวันนี้กุมั่ยได้ปัยทัมงาน เรยอดเจอเน่าเรยงิ

แต่เน่าก้มาหาเค้าที่บ้าน แน่ะ X-D

ก้เอานาฬิกามิกกี้มาหั้ยยยย

อ๊ายยยยย น่ารักโคต เน่านิ

หั้ยรางวัลที = 3=







★ เ ค รี ย ด★

เครียด เครียด เครียด

หลายเรื่องโคตอ้ะ

จาสอบแระ หนังสือก้ยังมั่ยค่อยได้อ่าน

ไหนจางานที่ รร กะของพ่ออีก

เห้อออ ออ มีหลายๆอย่างหั้ยทัม

แต่ก้มั่ยรุว่าจาเริ่มทัมอารัยก่อนดี











★ รักพ่อ รักแม่ รักยูจัง ★

★ รักอากานิชิ รักคาเมนาชิ รักคัตตุน รักยามะชิตะ รักนิชิกิโด ★

★ รักเน่าที่สุด = 3= ★

★ คิเถิงงงงเน่าสุดๆ = 3= ★

★ วันที่ 5 นี้ก้ครบเดือนแล้วน้า= 3= ★

★ ปีโป้อาหร๊อยยยยยยยยยย ★

★ กิงมั้ย อ้ะ อ้ามมมมมม = 3= ★ ]]> Sun, 02 Sep 2007 20:55:20 +0700 /h-a-p-p-y-1 <![CDATA[t s 3 q 3 ^ o 7 3 7 d]]> http://yamashita_ple.storythai.com/200708/t-s-3-q-3-o-7-3-7-d ★ U p ★

มาอัพแล้ว  ตามคำเรียกร้อง   เฮ้ออออ

ไดกุแบบว่า  เน่าสุดๆ

อัพเดือนละครั้ง??






★ T e s t ★

พุ่งเน้กะมะรืนก้สอบกลางภาคละ

เครียดหนอเครียด

บัญชีบริษัท  แบบว่า โง่สุดตรีน

แระก้มั่ยคิดจะอ่าน  

สอนแบบเน้ . . .

ออกข้อสอบแบบเน้ . . .

กอดคอกันตายยกห้องแหละค่ะ





★ H a r r y . or .  H a p p y ★

ย้อนปัยม่ะวันเท่ 21

ก้ะ  ปัยดู แฮร์รี่  กัลมาเนาะ

ก้  ดี!~  เหอๆ  นะ

ตอนแรกกะว่าจะปัยดูที่ เซ็นทรัล ลาดพร้าวกัล

แต่ไหงกลายเปน  โลตัส บางกาปิปัยด้ายยย~  -*-

เด่วอาทิตเน้  ก้ปัยสวนแระ

เตรียมเงิน    เตรียมตัว   เตรียมจัย   ไว้ดีๆละกานนนน  ^w^





★ M i Z z z ★

คิเถิงงงงงงงงงง เป็ด  โคตๆอ้ะ











★  รักพ่อ   รักแม่   รักยูจัง  ★

★  รักอากานิชิ   รักคาเมนาชิ  รักคัตตุน  รักยามะชิตะ  รักนิชิกิโด  ★

★  รักเป็ดมั่กมาก  X-D  ★

★  คิเถิงเป็ดมั่กมาก  X-D  ★

★  เพลงนี้หั้ยเป็ดน้าาาา
]]> Wed, 01 Aug 2007 20:56:32 +0700 /t-s-3-q-3-o-7-3-7-d <![CDATA[Happy Birthday &#36196;&#35199;&#12288;&#20161; !]]> http://yamashita_ple.storythai.com/200707/happy-birthday-amp-36196-amp-35199-amp-12288-amp-20161

★お 誕 生 日 お め で と . . .  赤西　仁 !★

★ Happy  Birthday  Akanishi   Jin !★

★สุขสันต์วันเกิด  อากานิชิ  จิน !★

23 ปี แล้วก้ขอให้จินมีความสุขมากๆ นะคับ

อยู่ก่า KAT-TUN  ตลอดปัยเรื่อยๆ

มีงานการเข้ามาเยอะๆ  

แล้วก็อย่าลืมดูแลสุขภาพด้วย  

อย่าโหมงานหนักเกินไป   เด๋วจามั่ยหล่อน้า  X-D

แล้วก็อย่าลืมรักและดูแล Kazuya ด้วยล่ะ  หุหุ

. . . แล้วสุดท้าย อยากบอกจิน (ถึงจามั่ยรุก้เห๊อะ -*-)

ว่า รักจินมากๆ  รักทุกอย่างที่เป็น  ผู้ชายที่ชื่อ  อากานิชิ  จิน

เกือบ 4 ปีแล้วใช่ป้ะ? ที่ได้มารู้จักจิน

ทุกครั้งที่อารมเสียพอได้เห็นหน้าหรือได้ยินเสียงของจิน

มันทำให้เค้าอารมดีขึ้น  คนอื่นๆอาจจะคิดว่า 

อะไรมันบ้าดาราขนาดนี้เลยหรอ?

จินสำหรับเค้า  มันใช่แค่ดาราอ้ะ  เพ๊าะจินเปนทั้งกาลังจัย

แระก้เกือบทุกๆ สิ่งของเค้า   เห้อออ   ยากจะบรรยาย . . .
 




เอิ๊กๆ  เพิ่งทัมบีจีหมั่ย  เละมากมาย  -*-

ใช้เวลาทัมแปปเดียวเอง  จิงๆ   งิงิ







  ★ Tranformers ★


ม่ะวันอาทิตปัยดูทรานฟอร์เมอร์ส มาแหละ

แบบว่ามันส์โคตๆอ่า  เท่สุดๆ  X-D

หนังแนวนี้กุล่ะโคตชอบ  มีมุกฮาด้วย

เบสบอกเบสชอบนางเอก   แต่เค้าชอบพระเอกที่เปนทหารอ้ะ

หล่อ~  เอิ๊กๆ





ดองไดตั้งนานเพิ่งจะได้อัพ  เห้ออออ

กุแบบว่า  งานยุ่งสุดตรีน  เรียนปกติทัมมะดาแบบคนอื่นก้ไม่ชอบ

ไงหล่ะ  เครียดจนอยากร้องไห้อ้ะ  T^T

นี่ก้อดหลับอดนอนมานั่งอัพ  เพื่อจิ๊นจิน  เลยนะเนี้ย!  X-D









★  รักพ่อ   รักแม่   รักยูจัง  ★

★  รักอากานิชิ   รักคาเมนาชิ  รักคัตตุน  รักยามะชิตะ  รักนิชิกิโด  ★

★  Harry  Potter~ ดูที่ไหนก้เหมือนกัล  -0-  ★

★  ไป JJ กัน  เถอะ!!  ^____________________^  ★

★  เหงา  มั่ยมีคัยหั้ยกอด  ขอกอดพุงของจินได้ป้ะ? เอิ๊กๆ X-D ★ ]]> Wed, 04 Jul 2007 00:00:01 +0700 /happy-birthday-amp-36196-amp-35199-amp-12288-amp-20161 <![CDATA[Welcome come back &#36196; &#35199; &#20161;!!*]]> http://yamashita_ple.storythai.com/200704/welcome-come-back-amp-36196-amp-35199-amp-20161
Welcome come back  赤 西  仁!!

ดีใจจนทำอะไรไม่ถูกแล้ว  จิ๊นจินกลับมา  X-D

ถึงจะกลับมาได้อาทิตย์ แล้วก็เหอะ  -*-

ช่วงนี้มีแต่เรื่องยุ่งๆ  เบื่อๆ  เซ็งๆ  อยากเปิดเทอมมมมม~~


อัพหน้านี้เอาบทสัมภาษณ์แล้วก็รุปจินเมะ จากคอนเซนไดมาลง

หุหุ  สาวกวาย  ระวังเลือดกำเดาทะลักนะ  เอิ๊กๆ  XD






      J i n ' s . . .   i n t e r v i e w

นักข่าว - ช่วยบอกหน่อยครับว่าไปเรียนต่อที่ไหน อย่างไร เมื่อไหร่ เพื่ออะไรครับ

JIN - ก็ตั้งแต่กลางเดือนตุลา ไปที่โรงเรียนสอนภาษาที่ลอสแองเจลิสเพื่อเรียนภาษาอังกฤษ

นักข่าว - แล้วกลับมา.....？

JIN - เมื่อวานครับ (19 april)

นักข่าว - ได้ยินมาว่าระหว่างอยู่ที่โน่นมีการโยกย้ายเปลี่ยนที่เรียนด้วย เป็นความจริงหรือเปล่า?

JIN - คือจะบอกว่าเปลี่ยนก็ไม่ใช่อ่ะครับ คือข่าวมันแพร่งพรายไปตั้งแต่ตอนที่ผมกะจะเรียนที่นั่นแรก ๆ แล้วทำให้คนแตกตื่น ผมก็เลยย้ายที่เรียนมากกว่า

นักข่าว - รู้สึกอย่างไรกับการใช้ชีวิตในฐานะนักเรียนต่างชาติ?

JIN - อืม นั่นสินะ ก็ใช้ชีวิตแบบธรรมดาแหละครับ ใช้ชีวิตแบบ 1วัน 10ดอลล่าร์ก็มีครับ

นักข่าว - แล้วทำอย่างอื่นหรือเปล่านอกจากเรียน？

JIN - ครึ่งหลังเนี่ย ผมก็ทำ Voice Training สำหรับการกลับมาญี่ปุ่นครับ

นักข่าว - กับคนอเมริกาหรอ？

JIN - ครับ ใช่ครับ

นักข่าว - คือในช่วง ครึ่งปีที่ผ่านมาเนี่ย มีข่าวลือเยอะมากว่าคุณไปกลับญี่ปุ่นอยู่บ่อย ๆ จริงหรือเปล่า？

JIN - ไม่เคยกลับมาญี่ปุ่นเลยนะครับ

นักข่าว - ไม่เลยเหรอครับ？

JIN -ใช่ครับ ก็หลังจากที่ไปตอนกลางเดือนตุลา ผมก็อยู่ที่ลอสแองเจลิสตลอดจนถึงเมื่อวานนี้เลยล่ะครับ จริง ๆ นะ

นักข่าว - แต่ว่ามีคนบอกว่าเจอคุณเดินอยู่ที่ชิบุย่าไม่ก็รปปงงิบ่อย ๆ นะ？

JIN - เอ๊ะ อย่างนั้นเหรอครับ สงสัยท่าทางจะมีกี่ร่างก็ไม่พอแล้วแฮะ（หัวเราะ）

นักข่าว - คือผมสงสัยเรื่องงานนิดหน่อยครับ คัททุนกำลังอยู่ในระหว่างออกคอนเสิร์ต คือว่าจะไปร่วมกับเค้ามั้ยครับเนี่ย？

JIN - คือว่าตั้งแต่พรุ่งนี้ก็จะมีคอนเสิร์ตที่เซนได ผมก็ตั้งใจว่าจะไปโผล่หน้าโผล่ตาไปทักทายแฟน ๆ กับเขาหน่อย คือจะไปแหละครับ

นักข่าว - มีแต่ข่าวลือว่าสงสัยจะกลับมาขึ้นคอนเสิร์ตที่โตเกียวโดมมากกว่า แต่จู่ ๆ ก็โผล่ไปหาแฟน ๆ ที่เซนไดเลยว่างั้น？

JIN - อืม ใช่ครับ

นักข่าว - ในครึ่งปีมานี้ อีก 5 คนที่เหลือก็ทำงานกันอย่างเต็มที่ในช่วงที่อาคานิชิคุงไม่อยู่ รู้สึกอย่างไรกับเพื่อน ๆ บ้าง？

JIN - รู้สึกขอบคุณ แล้วก็ที่พูดไปแล้ว รู้สึกผิดด้วย

นักข่าว - ไปเรียนภาษาอังกฤษมาใช่ไหมครับ ไหนลองทักทายแฟน ๆ เป็นภาษาอังกฤษหน่อยสิ

JIN - I'm sorry for the confusion that I've caused. and thanks for waiting.

นักข่าว - แล้วไปอยู่ที่นู่น สนใจบ้างรึเปล่าว่า KAT-TUN？เค้าทำงานอะไรกัน

JIN - นั่นสินะครับ ผมก็ตามข่าวจากเนตนี่แหละครับ อย่างเช่นว่า ท่อนที่ผมร้องใครร้องไปแทนแล้วนะ？พอรู้ว่าเป็นอุเอดะก็รู้สึกว่าเค้าเท่มากเลย

นักข่าว - พูดถึงแฟน ๆ หน่อยครับ

JIN - ขอบคุณจริง ๆ ที่รอผมมาตลอด จะเรียบเรียงแต่ละสิ่งแต่ละสิ่งในวันนี้ พยายามทำให้ดีขึ้น แล้วก็ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยครับ


^__________^v







      K A T - T U N  . . .   i n t e r v i e w

คาเมะจัง 「ผมรู้สึกว่าพวกเราคงจะสร้างปัญหาให้แฟนๆทุกคนและก็รู้สึกอยากจะขอโทษทุกๆคนด้วย ตอนที่อาคานิชิจะไปตอนแรก เขาก็ให้ผมพูดความเห็นของผมในงานแถลงข่าวนะ แต่ตอนนั้นน่ะ ผมรู้สึกว่า『ทำไมจู่ๆถึงต้องมาไปเรียนต่อตอนนี้ด้วยฟะ？』ซึ่งเป็นอะไรที่ผมทำใจยอมรับยากนะ กับอาคานิชิน่ะอยู่ด้วยกันตลอดตั้งแต่เป็นจูเนียนร์ กี่ปีมาแล้วนะ ประมาณ 8ปี 9ปี？（ตรงนี้จินรีบหันมาบอกว่า 8 ค่ะ 555+）ให้พูดตามตรงผมบอก้เลยว่าผมเองก็รู้แหละว่าเขาคิดยังไง ผมรู้ว่าเขาไม่ได้จะออกไปไหน เพราะฉะนั้นผมก็เลยคิดว่าพวกเราที่เหลืออีก 5 คน ต้องพยายามทำให้ดีที่สุดนะ แล้วก็แต่ละคนแต่ละคนในคัททุน ก็สร้างสีสันให้กับวงไปคนละแบบ พอทุกคนมารวมกัน ทำให้คัททุนดูเป็นวงที่ยิ่งใหญ่ เพราะฉะนั้นแล้วผมคิดว่าถึงอาคานิชิจะไปเรียนรู้อะไรต่อมิอะไรที่อเมริกา พวกผมเองก็ต้องเรียนรู้การทำงานไปเรื่อยๆ แต่ละอย่างๆ แล้ววันนี้ที่เราได้มีโอกาสกลับมาอยู่ต่อหน้าทุกคนอีกครั้งพร้อมกันทั้ง 6 คน ผมบอกได้เลยว่ารู้สึกขอบคุณเป็นอย่างมาก ครึ่งปีที่ผ่านมา ผมได้เรียนรู้อะไรมากมาย ตอนที่เขาอยู่อเมริกา ก็มีข่าวต่างๆออกมาเยอะ เขาก็โทร.มาหาผมไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งนะ ผมก็บอกเขาว่า 『นี่ รู้หรือเปล่าว่าเขาว่านายว่าอย่างงั้นงี้ๆ น่ะ』อาคานิชิก็บอกว่า『ห๊ะ จริงเหรอ？』ส่วนใหญ่ก็คุยกันแบบนี้ ยังไงผมคิดว่าต่อจากนี้ไปพวกเราก็คงพยายามด้วยกัน ไม่เปลี่ยนแปลงครับ」


จุนโนะ: 「ง้า โดนแย่งบทพูดไปหมดซะแล้ว（หัวเราะ）ตอนแรกที่เขาจะไปเรียนต่อและออกมาแถลงข่าวน่ะครับ ผมเองก็ยืนอยู่ ณ ที่นั้นด้วย ราวๆกับว่าไปส่งเขาแหละนะ แน่นอนว่าที่ไปส่งน่ะอยากจะให้เขารับรู้ว่า ทุกคนที่เหลืออยู่ที่นี่ ก็พยายามกันอยุ่ เพราะฉะนั้นก็อยากจะให้เขาพยายามตอนที่ไปเรียนต่อด้วยเช่นกัน ความจริงแล้วก็มีติดต่อกันบ้างนะ นานๆครั้ง แล้วก็ได้ไปเจอกันที่นิวยอร์คด้วย 6เดือนที่ผ่านมา ไม่ได้รู้สึกว่าฟ้ามันใสเลย ในฐานะที่อาคานิชิคุงก็เป็นสมาชิกคนหนึ่งในวง ผมก็อยากให้เขาพยายามกับการไปเรียนต่อครั้งนี้เพราะเป็นเป้าหมายที่เขาตั้งใจเอาไว้แล้ว แล้ว 6 เดือนก็จบลง พวกเราได้มาอยู่พร้อมกันตรงนี้ 6 คนอีกครั้ง ผมก็คิดว่าอาจจะเป็นการเริ่มต้นอะไรใหม่ๆที่ดีกว่าเดิมก็ได้ต่อจากนี้ไปผมจะพยายามทำงานในส่วนของตัวเองให้ดี รวมทั้งงานที่ทำร่วมกันทั้ง 6 คนด้วย ทุกๆคนก็เหมือนกัน ตั้งใจทำงานกันด้วยนะครับ（หัวเราะ）」


โคคิ: 「ก่ออื่นเลยที่พวกเราสร้างปัญหากันไว้มากมาย ต้องขอบคุณทุกคนที่เข้าใจ และต้องขอโทษทุกๆคนเป็นอย่างสูงด้วย คือผมไม่ได้ไปงานแถงข่าวเมื่อคราวก่อนที่เขาจะไป ให้ผมพูดตามตรงเลยนะ ให้พูดตรงๆเลยอ่ะ ว่าตอนได้ยินเรื่องไปเรียนต่อครั้งแรก ผมคิดว่า 『นี่มันอะไรกัน？』ผมรู้สึกสับสนมาก แล้วก็ยอมรับไม่ได้ด้วย แต่ก็นะเหมือนที่ทางุจิคุงพูดนั่นแหละ ครึ่งปีที่ผ่านมาทำให้พวกเราคัททุนแข็งแกร่งขึ้น บอกตามตรงเลยว่า ใน 6 เดือนนี้พวกเราเจอปัญหาที่ทำให้กลุ้มใจอะไรต่อมิอะไรมามากมาย อืมแต่ว่านะ อาคานิชิก็กลับมาอยู่ตรงนี้แล้ว ผมได้คุยกับเขาแล้วครั้งนึงที่นิวยอร์ค ผมพูดกับเขาค่อนข้างเครียดเลยแหละ(ตรงนี้เขาตัดไป แต่โคคิบอกจินว่า รู้มั้ยคนอื่นเขาลำบากแค่ไหน แบบนี้ล่ะค่ะ) แต่สุดท้ายเขาก็กลับกลับมาแล้วล่ะ」


อุเอดะ:「ผมเองก็เหมือนกับทุกๆคนแหละครับ ก็มีติดต่อกับจินบ้าง แน่นอนว่าคัททุนน่ะยังไงก็ต้องมี 6 คนครับ ถึงครั้งปีที่ผ่านมาพวกเราจะทำงานกันแค่ 5 คน แต่ว่าในสมองของพวกผมทุกคนก็มีอาคานิชิอยู่ที่นั่นด้วย พวกเราเตรียมพร้อม เตรียมใจกันไว้แล้วว่าไม่ว่าอาคานิชิจะกลับมาเมื่อไหร่ก็ได้นะ พวกเราพร้อมเสมอ จากนี้ไป อาคานิชิก็จะกลับมาแล้ว ถ้ามีเขาเข้ามารวมกับคัททุนที่พัฒนายิ่งๆขึ้นไปตอนนี้แล้วล่ะก็ คงจะเป็น 『Super KAT-TUN』อย่างแน่นอน」


นากามารุ: 「ถ้าจะให้พูดความรู้สึก ก็มีมากจนไม่รู้จะพูดยังไงนะครับ เอาเป็นว่า ปกติเราเคยอยู่กันพร้อมหน้า 6 คน แต่จู่ๆอาคานิชิก็หายไปก็ต้องรู้สึกเหงากันเป็นธรรมดา แล้วก็การที่เขาหายไปแบบเนี้ย ก็สร้างปัญหาให้หลายๆคนนะ ตอนนั้นก็รู้สึกด้วยว่า รีบๆกลับมาเร็วๆเหอะ แล้ว 3 เดือน ครึ่งปีก็ผ่านไปจนมาถึงวันนี้ ยังไงพวกเราทั้ง 6 คนคัททุนก็จะพยายามต่อไปครับ」



- อันนี้เป็นรูปจากคอนเซนไดคับ -












แหมมมม!!~~  น่ารักสดใสกันดีจิงๆ  XD  <3  <3


Credit :-
- http://isekiya1.blog47.fc2.com
- http://q.pic.to/gmj6e?r=1
- http://http://e.pic.to/7pwny?r=1
- http://f.pic.to/9hozt?r=1



P. S .  z*
- รู้สึกสับสนวุ่นวาย   เหนื่อย*
- อยากเปิดเทอม  จะได้เลิกเหงา  เลิกเบื่อ  เลิกเซ็ง
- ดีใจที่จินกลับมา   รักจินที่สู้ดดดด!!~
- ผมนาย  เซอร์ได้ใจเลยว่ะ  อาคานิชิ!
- มีแต่คนบอกกุปากจัดขึ้นเยอะ!  งี้แหละวัยรุ่น  หุหุ
- MiZzzz*  Jub  Jub  =3=   ;-P
  ]]> Thu, 26 Apr 2007 20:13:35 +0700 /welcome-come-back-amp-36196-amp-35199-amp-20161 <![CDATA[M e. . . m y s e l f *]]> http://yamashita_ple.storythai.com/200704/m-e-m-y-s-e-l-f My Birthday!!

อ๊าาา!! ม่ะวานวันเกิดกุหล่ะ ต้องตื่นตั้งก่าตี 5 ครึ่ง มาอาบน้ำใส่บาตร

แล้วคืนนั้นกุนอนตี 2 มาทำงานหน้าตาโทรมสุดๆ

มีแต่คนถามว่า วันเกิดทำไมไม่หยุด แล้วไปเที่ยว

ไปเที่ยวก็เสียตังสิคับ ไปนั่งทำงานยังได้เงิน ^^

ที่นอนตี 2 ก้เพ๊าะว่าคุยทอสับ - -" กับคุณชายไมค์

ก้บ่นว่าเที่ยงคืนแล้ว ไมไม่มึคนส่ง ข้อความ มา แฮป

แล้วคุณชายไมค์ก็พูดว่า "จะส่งทำไม ไร้สาระ" ดู๊ดูคนเรา

แต่ถึงอย่างนั้น ข้อความฉบับแรก ก็เป็นของคุณชาย น่ารักจิงๆ ^_^v

ฉบับที่ 2 เป็นเบอร์แปลกส่งมา ขอบคุณคับ!

เช้ามาก้เจอของขวัญของพี่เก๋ วางอยู่บนโต๊ะ! ขอบคุณคับบบ ^_^v

แล้วสายๆ ก็ได้เป็น DVD Anege ของ จิ๊นจิน ถูกใจจิงๆ ขอบคุณคับ!

แล้วพอถึงที่ทำงานเปิ้ลใหญ่ก้ให้เป็นนาฬิกาปลุก ขอบคุณนะคับบบ! ^_^v

ตอนเกือบๆเที่ยงก็มีคนเอาเค้กมาเซอร์ไพรสให้ ตกจัยจิงๆ ยูจังมาด้วย ขอบคุณคับ!

ตอนบ่ายๆ น้ำ ส่งข้อความมาแฮป ขอบคุณนะคับบบ! ^_^v

าด้วย ขอบคุณมากคับบบ! ^_^v

กลับถึงบ้านกำลังนั่งแกะของขวัญพวงโทรแฮป ขอบคุณเว่ยป้า รักป้าที่สู้ดดด! ^_^v

แล้วน้ำเข้ามาเอาของขวัญมาให้ เป็นนาฬิกาข้อมือ ขอบคุณคับ! ^_^v

แล้วก็ยังมีเสื้อที่น้านก แล้วก็แม่ซื้อให้ด้วย ขอบคุณคับบบ! ^_^v

ส่วนของขวัญของคุณพ่อ ลูกจะรอน้า! ^_^v

ส่วนคนสุดท้ายของวัน ก็คือมุ่ย! ครองตำแหน่งมา 2 ปีซ้อนแล้วนะ ^_^v




Me. . .m y S e l f *

ส่วนวันนี้ก็เอาทอสับไปซ่อมตะวันนา ก้ไปกับไมค์

พอไปถึงห้อง คุณชายเทอยังไม่อาบน้ำเรยค่ะ!! -*-

ก้เรยต้องนั่งรอไมค์อาบน้ำแล้วก้แต่งตัว X-D

กว่าจะได้ฤทธิ์ไป เห้อออออ ไปถึงก้ดูรอบหนัง

เหลือเวลาอีกตั้งเยอะ เรยเอาทอสับไปซ่อม

เสดแล้วก็กลับมากินข้าว ตะเองกินยังกะเด็ก แน่ะ X-D

แล้วก้ไปดูหนัง คุณชายเทอบ่นกระจาย เรื่องที่นั่ง - -"

แล้วแบบว่าหนังมันซึ้งอ้ะ! คือกุก้ร้องไห้

กุหันไปมองไมค์ เหนนะ! ว่าแอบน้ำตาคลออ้ะ เอิ๊กๆๆ

แล้วฉากเลิฟซีนนั่น -*- ช จิงๆ X-D



พี.เอส.สุ :-
- รุสึกคิเกียดพิมพ์ - -*
- 5 ทุ่มกว่าแล้ว พุ่งนี้กุไปทำงานนน T^T
- พี่ญาฝากบอกว่าคิดถึง หุหุ X-D
- รุสึกป่าว ว่าหัวเค้าชนหลังไมค์บ่อยโคต งิงิ
- เหมือนเจ้าชายลีชินกับองค์หญิงแชยองเรย หุหุ (แอบหื่นอีกกุ - -")
- ไม่มีใครเลยจะรุความจิง เนาะ พี่หลี ชิชิ
- Thx for comment!!!]]> Sun, 22 Apr 2007 23:51:50 +0700 /m-e-m-y-s-e-l-f <![CDATA[First emolument & Cry*]]> http://yamashita_ple.storythai.com/200703/first-emolument-amp-cry ^^^^^^^^

ได้มาแล้วคับ เงินเดือนเดือนแรก X-D

เหนื่อยมากมายกว่าจะได้ ถึงจะได้มั่ยเท่าไหร่ก้เถอะ

เงินเดือน เดือนแรก ก็เอาให้พ่อกะแม่ ^^

ช่างเป็นลูกที่ดีจิงๆ เอิ๊กๆ ก็เอาใส่ซองเขียนอย่างดี

ว่าจะใส่ไป 999 บาท อนาคตชีวิตจะได้เก้าหน้าๆ ^^

แต่เหมือนจะตื่นเต้นไปหน่อย . . .

พอแม่เปิดซองก็ยิ้มมม ^____________________^

909 บาท 0oO ห๊า!! กุลืมใส่ไป 90 บาท

เขินหน้าแดงเลยกุ แม่ก็อวยพรให้ น้ามตากุก้ไหล

คิแย จิงๆ T^T อีกไม่กี่ชั่วโมงต่อมากุก็ร้องไห้อีก

เพราะเค้าหาว่าของขวัญที่กุให้ ที่กุตั้งใจเซอไพร

เปนแค่ ตัวรั้ง แค่นั้นเอง

ก็สัญญาไว้แล้วหนิเนาะ ฉันก็ไม่ได้โกรธ...แค่อารมน้อยใจ...

แล้วตอนกลางคืน ก็ขึ้นไปอ่านฟิคบนห้อง แล้วมันตอกย้ำกุเหลือเกิน

เศร้าอ้ะ หดหู่ มันเหมือนกระแทกหัวกุเต็มๆ ก็ร้องไห้อีก

กุว่ากุร้องหนักมากๆ เหมือนอยู่คนเดียวแล้วมันปลดปล่อย

ไม่ต้องเข้มแข็งให้ใครเห็น ผลที่ได้คือ . . .



ตอนเช้าเจออีผีบ้า ตาบวมตุ่ยที่ไหนไม่รุ ยืนอยู่หน้ากระจก

เห้อออ ก็คิดในแง่ดี ตากุ 2 ชั้น -*-

ก้ไปฝึกงานทั้งอย่างนั้นแหละ เหนื่อยก้เหนื่อย ง่วงก้ง่วง

ตาก้ปวด ต้องไปจ้องหน้าคอมนานๆ อีก T^T





ละตอนพัก กุก้นั่งกินข้าวกะเปิ้ลใหญ่อยู่ก็มีผู้ชายกะเพื่อนมัน

มานั่ง พอกุหันไปมอง มันก้ยิ้มให้กุ โรคจิตป่ะวะ

กุไม่สนใจอ้ะ กินข้าวต่อไป แต่กุอึดอัดโว้ยย!! แม่ง!

มานั่งจ้องกุ กุจะแดกลงม่ะ ห๊ะ? ก็เลยเลิกกินเลย

เดินไปซื้อของกันที่พลังบุญกับเปิ้ลใหญ่ ละมันก็วิ่งตามมา

กุก้ตกใจอ่ะ ูดคนเดียว กุก้เดินหนีอย่างเดียวเลย

มันเลยถาม เราชื่อนี้นะ คือกุลืมว่ามันชื่อไร คุยได้เปนคนเหมือนกัน

เปิ้ลใหญ่ก้เลยกระแทกกลับ "น่าจะซื้อที่ขัดหม้อไปด้วยเนาะ"

ตื้อยังกะโรคจิต กุเลยโทรหาโก แต่ไม่รับ เลยโทรหาปอม

แล้วสปีคเจแปนใส่ ก๊ากกก ปอมงงคับ แต่ก้นั่นแหละ

กุเลยบอกไปว่ากุชื่อเก๋ จะบอกว่าชื่อ "ยามะจัง" เด่วแม่งไม่เชื่อ -*-

พอขอเบอร์ กุเลยให้เบอร์โกไป เปิ้ลใหญ่บอกว่า น่าจะให้เบอร์

ข้าวฟ่าง (เพื่อนกุ ที่เปนกาเทย) เหอๆ






ตอนเย็นกลับมาเลยไปเดินตลาดนัดกะยูน้องชายสุดที่รัก

มันร้องเข้าเซเว่น! กุก้เลยเลี้ยงสเลอปี้ หุหุ ไม่ค่อยรักน้องเลย

ละก้ไปเจอที่ห้อยมือถือ Death Note! โอ้ว ชอบ

มันอันละ 70 ถูกป้ะ เหอๆ กุก้หยิบ ละก้เจอต่างหู คู่ละ 20

กุชอบ ก้หยิบ ซื้อ 2 อัน ทั้งหมด มันก้ 90 ใช่ป้ะ

กุถามเค้า "พี่คะ..80 ได้มั้ยคะ?" เค้าก้ทำท่าลำบากใจอ้ะ

"60 แล้วกันน้อง" Oo0!!! คือกุงงอ้ะ

แต่ก้เอาตังให้เค้าไป สรุปก้ ได้ที่ห้อยกะต่างหูมาในราคา 60 บาท

หุหุหุ พุ่งนี้ต้องไปประชุมที่ รร เรื่องฝึกงาน ประชุมแค่ครึ่งวัน

แต่กุลางานทั้งวัน เที่ยวต่อๆ ^__________________^





กุว่า กุต้องได้ร้องไห้อีกเรื่องแหง่ๆ

น้องแมวกุไม่สบายยยย!! TT^TT ม่ะวันก่อนพามันไปฉีดยา

แต่ทำไมเปนหนักกว่าเดิมอ้ะ!!! หมอบ้าๆ

มันนอนซึม ไม่มีแรง น่าสงสารโคตๆ






'๑'~ ใครว่ากุเข้มแข็ง?
'๑'~ แต่ไม่มีใครเล
'๑'~ กุคิดถึงจิน
'๑'~ กุรักจิน
'๑'~ เมื่อไหร่จินจะกลับมาหล่ะ หืมม??
'๑'~ อยากได้ KAT-TUN คาเรนเดอร์
'๑'~ ใครก็ได้ซื้อเป็นของขวัญวันเกิดกุให้ที ^^
'๑'~ วันเสาร์ไปทำงานดีก่า หาตัง หาตัง ฮูเล่~


]]> Thu, 29 Mar 2007 21:00:37 +0700 /first-emolument-amp-cry <![CDATA[HBD Kochi ]]> http://yamashita_ple.storythai.com/200703/hbd-kochi อ่าาาาาาา แห๊ปปี้เบิดเดย์ โกจังนะฮับ ^^

ปีนี้ก้ 17 ละนะ ก็โตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นอีกปีละ (แก่) หุหุ

เรื่องที่คิดมากอยู่ตอนนี้ ก็อย่าคิดอะไรมากเลย

บางทีสิ่ง ที่โกกำลังคิดอยู่อาจไม่ใช่สิ่งที่โกคิดก้ได้นะ ^^v

ละก้ขอให้มีความสุขมากๆ คำนี้อาจจะมีคนพูดกะโกเยอะแล้วก้ได้

แต่เค้าจะพูดอีก ทำไมอ้ะ!? หุหุ

ถึงจะบอกให้โกมีความสุข แต่เค้าก้ทำให้โกเสียใจอยู่เรื่อยๆ

ขอโทษนะคับ ต่อไปจะพยายามกว่านี้

จะทำตัวให้ดีขึ้นนะคับ .......

.........................

...............

แต่โกทำแสบมาก เรื่องของขวัญเค้า ยังแค้นไม่หายเลย เห้อออ

ก้กะจะเซอร์ไพรโกนะ คิดว่าเค้าจะลืมของขวัญจิงๆ หรือไงกันเล่า!!

ก้อุตส่าไปแอบซื้อตั้งกะวันเสาร์ เป็นตุ๊กอัดเสียง!!

กุอยากพูดไรก้อัดไว้ในนั้นแหละ พูดไปแล้ว.... เนเว่อ อะเกน...

แต่...พอกลับจากทำงาน กุก้แอบเอ.

Happy Birthday! เปนไง ของขวัญเค้า ชอบมั้ย?

งงล่ะสิ งั้นก้ลงมาดูล่างข้างเร็วววววว!!! :-P

เอ่อ อ่านแล้วเข้าใจว่าไง คือกุตั้งใจจะบอกโกว่า ของขวัญอยู่ข้างล่าง

หน้าบ้านน่ะ แต่โกเข้าใจว่าข้อความนี้คือของขวัญมันก้กดเลื่อนไปข้างล่าง

กุล่ะงึด ละวันนั้นฝนตก ก๊ากกกก คิดดู เกิดอะไรขึ้นก้ของขวัญ

ตอนแรกเหนโกออนเอม นึกว่าโกได้ของขวัญละ

ก้เหนว่า "เสียงไม่เพราะเลย" นึกว่าเสียงกุในตุ๊กตา

แต่ที่ไหนได้ โกหมายถึงเพลง -0- เซงงง

ละไงต่อ โกเล่นตุ๊กตาไม่เปนคับ ไปกดอัด เสียงที่กุอัดไว้เลยหายเลย

หึหึ สมน้ามหน้า เนเว่อ อะเกนนน ^____________________^




ตอนนี้อยู่ในช่วงฝึกงาน นี้ก้แอบอัพ 55555

อ้ะ อ้ะ ไม่ได้อู้นะคับ แค่เหนื่อย ก้คลายเครียดดด เอิ๊กๆ

เซงมากมาย เครื่องที่ทำงานโหลดเอมมาเล่นไม่ได้

เลยเล่นบนเวบ ม่ะได้อารมเอัพหลายเรื่องเลย แต่งานยังม่ะเสด

ไปทำก่อนละกัน



P le S am
~ มีความสุขมากๆน้า
~ มีบ้านใหม่อีกหลังแระ -0-
~ ขนาดกุรวย กุยังไม่อวดเหมือนใครบางตัวเลย
~ คิเถิงจินนนนน รักมั่กมาก ]]> Mon, 19 Mar 2007 08:23:00 +0700 /hbd-kochi <![CDATA[Dream World *]]> http://yamashita_ple.storythai.com/200703/dream-world-1 ดองซะนานนนนนนนน*

ม่ะวันที่ 1 ไปเที่ยว ดรีมเวิล มาหล่ะ ^________^

ก้ชวนเพื่อนทั้งกลุ่มไปกัน แต่วันที่ 2 พวกมันจะไปดูหนังกัล

เลยม่ะมีตัง พวกกุเรยไปกันแค่ 4 คน

มี พวง แม็ก พี่แซม ละก้กุ

ป้าพวงเรยคับ นัด ห้ามเลทเกิน 9 โมงครึ่ง

กุออกจากบ้านซะสาย กลัวเปนคนสุดท้าย ก้อุตส่านั่งรถตู้!!

ถึงหน้ากิโล 4 ตอน 9.20 งืมมม ไม่มีใครเรยคับ

ก้นั่งกินข้าวรอ พวงกะแม็ก มาตอนจะ 10 โมง -*-

นัดเอง เลทเอง แล้วก็เหลือพระเอกของงาน มาตอน 10.15 !!

ชั้นนั่งรอ 1 ชม ได้ -0- ก้นั่งรถตู้ไปฟิว ละก้นั่ง Taxi ไปดรีม

เครื่องเล่นอันแรกที่เล่นก้...เรียกอะไรวะ ที่มันเหมือนเครื่องบิน

ขึ้นๆ ลงๆ มีเสียงวี้หว่อๆ อ้ะ ดังโคตต เหมือนจะของเด็กนะ

แต่แรงโคต เหวี่ยงซะเบียดกันเลย เห้อออ -0-

เสดแล้วก้ไปเล่นแร๊พเตอร์ ก้เล่นกะพี่แซม 2 คน

เพ๊าะพวงกะแม็กไม่กล้าเล่น ก๊ากกกก เข้าไปไม่คุ้มค่าบัตรเลยนะเจ๊

ละเค้าเปิดเพลงของอาราชิละก้ซาวของเดสโน๊ตด้วย

ตอนแรกกุมั่ยทันฟัง มัวแต่มันส์ พี่แซมเรยบอก กุก้ ห๊ะ! ๆ ก้ไม่ได้ยินหนิ - -

แล้วพอเครื่องเล่นเริ่ม เอิ่มมมม หึหึ มันส์คับ พวงเห็นใช่ป้ะ สีหน้าเค้าอ้ะ

^^ แล้วก้ไปเล่น พรมวิเศษกะพี่แซม พวงก้เหมือนเดิม

แม็กไม่เล่น พวงก้ไม่เล่น -*- เสดละ พวงชวนไปเล่นไอล่องแก่ง ที่เปียกๆ

ก้เข้าแถวจะถึงละ พี่แซมถาม เอาจิงหรอ เรื่องของเรื่อง กลัวผมเสียทรงคับ

ก๊ากกก กุก้เล่นบอกให้ีขาว -0-

ละกุกะพี่แซมก้ไปเดินกับแถวๆ รถเมล์ที่หมุนๆ อ้ะ กุได้ยินเสียงกรี๊ดเรยมองขึ้นไป

ก้เหนเด็กผุหยิงมอต้นคนนึงอ้ะกรี๊ด ถ้ากรี๊ดทำมะดาก้ม่ะเท่าไหร่

แต่นี้กรี๊ดละก้ชี้ลงมาทางพวกกุ กุก้อะไร!! มองไปข้างๆ อ่อออ

ก้เลยสะกิด *พี่แซมๆ เค้ากรี๊ดพี่แซมอ้ะ* ละก้ชี้ขึ้นไป พี่เค้าก้เห้ย! ใช่หรอ?

ละเค้าก้เงยหน้าขึ้นไปดู เท่านั้น กรี๊ดละก้ชี้กันแม่งทั้งกลุ่ม -0-

พวกน้องนึกว่าดาราหรอคับ - - พวกกุก้เรยไปนั่งใต้ต้นไม้ใกล้ๆ คุยๆกันพัก

พวงกะแม็กก้มา ก้เลยชี้ให้ดู พวงก้ขำ เพ๊าะพวกน้องเค้าโบกมือให้

พวงเลยบอกให้พี่แซมโบกมือกลับ เท่านั้นละ เห้อออ!! ดีใจกรี๊ดกร๊าด

ก้เรยเดินกันไปเข้าเมืองหิมะ ก้ถ่ายรุปกันอยู่ข้างในอ้ะ ละน้องกลุ่มเดิม

ก้เดินมาถามกุ พี่ๆ ขอถ่ายรูปหน่อยได้ป้ะ เหอๆ จะขอถ่ายพี่แซมแต่ม่ะกล้า

อ้ะโด่ เลยถ่ายรุปคู่ไป เอิ๊กๆ แต่หนาวโคตอ้ะ เล่นไอที่ลื่นๆลงมา

โดนเตะหิมะใส่ ละไอแม็กก้แกล้งอ้ะ เอาน้ำแข็งมาใส่รองเท้ากุ

แสรดดดด ถอดแทบไม่ทัน ละพวงก้ท้า กล้าถอดรองเท้าเดินป่าว

โหห ท้ามางี้ ถอดเรยคับ แต่คงคิดผิด เพ๊าะตีนชาสุดๆ -0-

แต่ก้ยังไปเล่นไอที่ลื่นๆ ลงมาอีกรอบ เนาะ ^^

ออกมาก้ไปเล่นรถไฟเหาะ กะพี่แซม เพราะกะแม็คไม่เล่น -*-

ก้อัดวีดีโอตอนนั่งด้วยอ้ะ เหอๆ ละก้ไปเล่นไวกิ้งต่อ เล่นกัน 3 คน

พี่แซม กุ ละก้พวง ฮิ้ววๆ หนุกหนาน ละก้เข้าบ้านผีสิง ก้เดิมๆ

ไม่มีอะไรพัฒนาบ้างเลย ก้เข้ากัน 4 คน กุว่ามันก้งั้นๆ แหละ

แต่ใยป้าพวงจึงจับมือแม็คแน่น ขนาดนั้น ! เห้อออ กุละเซง

อิจฉา แต่ก้นะ หุหุ ?????? ละก้ม่ะรุจะเล่นอะไรต่อ !!

แม่กุก้โทรตาม เลยไปนั่งกระเช้า พอจะถึงกุละ แม่งค้าง!!!

-0- กุละเซง ก้รอ จนได้นั่ง ^^ เสดละก้นั่ง Taxi กลับ

พวกนี้แม่งปล่อยกุลงกลางทาง ชิชิ (หรือจะนั่งไปกะเค้าหล่ะ?)

เห้ออออ ม่ะรุจะอัพไร ละ หน้านี้เหมือนระบายเลยเนาะ ยาวโคต!



พี เอส สุ!
:: สุดท้ายแล้ว! เราจะได้เจอกันอีกมั้ยนะ!!
:: สนุกมากเลยค่ะ ^^
:: ขอบคุณ ที่คอยเทคแคร์นะคะ ^^
:: รู้ตัวดี ว่าทำอะไรลงไป
:: ขอโทษ....
:: MiZzzzzz*]]> Sun, 04 Mar 2007 22:49:55 +0700 /dream-world-1 <![CDATA[พร่ำเพ้อ*]]> http://yamashita_ple.storythai.com/200701/entry-41 Sun, 28 Jan 2007 23:44:28 +0700 /entry-41